ณ เวลา พลันหยุด
posted on 19 Feb 2009 20:57 by smalleye
"เรียงเรื่อย ร้อยรวง...เร้าเวลา
พลันผิดพลาด พลั้งเผลอ...ที่ผกผัน
สืบเสาะส่อง สุขเสพ...ไร้คืนวัน
การก่อเกื้อ กุมกันต์...ไร้ดวงดาว"
อย่าพยายามทำความเข้าใจกับมันเลยครับ เพราะผมเองยังไม่เข้าใจเลย!!
อยากไปที่ไหนก็ไม่รู้ ที่มีดวงดาว พระจันทร์ และคนที่รัก...เวลาคงไร้ค่า
สวัสดีครับทุกท่าน ผมสมอลอายครับ...